Stinapa geeft informatie over regels voor bescherming van het zuidwesten van Bonaire

Het zuidwesten van ons eiland biedt een ongewoon landschap. Het is vlak. Je kunt tot de horizon kijken. Op weg naar het zuidelijkste puntje van Bonaire kijk je aan de ene kant uit over de zonovergoten zee die van turkoois naar donkerblauw kleurt. Groene mangrovestruiken op kromme luchtwortels groeien op de grens van land en water.

Pelikanen zwieren door de lucht en plonzen in zee. Aan de andere kant van de weg schakelen de pastelkleurige zoutpannen van Cargill zich aaneen als een reusachtig schilderspalet. Hagelwitte zoutbergen steken fel af tegen de blauwe hemel. Heel in de verte is de Willemstoren zichtbaar.

Onderweg kom je antieke zoutpannen tegen met witte of oranje slavenhutjes en fel gekleurde obelisken als bakens. Rondwandelende flamingo’s voegen roze toetsen aan dit palet toe. Soms is hun broedgebied in de verte zichtbaar als een roze streek in het landschap. Daar staan duizenden flamingo’s dicht opeen gepakt.

Sinds een aantal jaren voegen de felgekleurde vliegers van de kiteboarders nog meer kleur toe aan dit landschap. Als je de weidsheid van het landschap ziet en ondergaat, krijg je een gevoel van vrijheid.

Die vrijheid is te danken aan de afspraken die we met elkaar hebben gemaakt over het beheer van dit gebied. Zolang iedereen zich aan de afspraken houdt, is er niets aan de hand. En dan hoeven we ook niet om de zoveel meter een verbodsbordje neer te zetten. Met welke regels hebben we in dit gebied te maken en wat kunnen we doen als ze worden overtreden?

Flamingo’s
Cargill Salt Bonaire neemt het overgrote deel van het zuiden in beslag voor de zoutwinning. Al dit terrein heeft de zoutfabrikant in erfpacht. Zelfs de ‘duinen’ en het strand van Kabayé, ook bekend als Witte Pan en de duikplaats Pink Beach, zijn in hun bezit. Dit strand is opengesteld voor het publiek, maar het overige terrein niet.
Om de moderne zoutpannen van Cargill ligt een natuurgebied met de naam Pekelmeer. In deze ondiepe wateren vindt de Caribische flamingo rust en voedsel. Het is een zogenaamd Ramsar-gebied; een watergebied van internationale betekenis dat wordt beschermd door een verdrag.

Deze status heeft het gebied vooral gekregen door de aanwezigheid van de flamingo. In het Pekelmeer bevindt zich ook een strikt natuurreservaat, waar absoluut niemand mag komen. Daar broeden de flamingo’s. Vele duizenden van de in het Zuidelijk Caribisch gebied voorkomende flamingo’s zijn hier uit het ei gekropen.

Flamingo’s zijn schuwe vogels die erg gevoelig zijn voor verstoringen. Op Bonaire zijn ze beschermd. Het zal dus duidelijk zijn dat hun leefgebied in deze beschermde watergebieden niet betreden mogen worden. Ook al niet omdat het privé terrein is. Toch zijn er mensen, vooral in de weekends, die er gaan lopen, vissen of zelfs windsurfen. Als u zoiets waarneemt, bel dan direct met Cargill 717 8341 of met STINAPA 717 8444 of 9292.

Kite surfen
Op Bonaire mogen kite surfers of kite boarders op zee alleen buiten de grenzen van het onderwaterpark hun sport beoefenen. Het is ook in de wet vastgelegd dat ze minstens 75 meter van de kust moeten blijven. Ze mogen dus alleen in het donkerblauwe water hun sport beoefenen. Dat is natuurlijk belangrijk vanwege de veiligheid van zwemmers, snorkelaars, duikers en vissers.

Ter hoogte van de duikplaats Atlantis, vlak bij de vissershut, is een zogenaamde corridor ingesteld voor kite surfers. Om toch van land te kunnen vertrekken en weer aan land te kunnen komen, heeft STINAPA in overleg met de overheid bepaald dat kiters alleen op die plek door het ondiepe lichtblauwe water mogen varen. Overal elders is dat verboden. Overtredingen kunnen worden gemeld bij STINAPA: 717 8444 of 9292.

Als iedereen zich aan de regels houdt, blijft Bonaire een leefbaar eiland met ruimte voor ons allemaal en voor de schitterende natuur om ons heen.