PHU: WEB heeft zichzelf opgehangen aan een wurgcontract met Ecopower

In een persverklaring gaat PHU (Pro Hustisia i Union) in op de essentie van het geschil tussen ecopower en WEB. “Ecopower is niet rendabel. Dat is de werkelijke kwestie achter het conflict tussen Ecopower en WEB. Ecopower heeft veel meer gekost dan was voorzien. Bovendien bleek de productie van windenergie een stuk lager te zijn dan was berekend. Deze twee factoren en wellicht nog andere maken dat de elektriciteitsprijs gaat stijgen in plaats van dalen, zoals de UPB had beloofd,” zegt PHU.

Als Nederland tussenkomt met geld in plaats van woorden, dan valt de prijsstijging misschien nog mee. Het is ook een strategie om eerst te overdrijven en iedereen bang te maken om zich daarna op de borst te slaan dat men de prijsstijging heeft weten te beperken tot bijvoorbeeld 10% i.p.v. 50%. Van dit soort trucs zijn onze politieke vrienden echt niet vies. Hoe het zij, de PHU gelooft niet dat er uiteindelijk helemaal geen prijsstijging zal komen. Let’s wait and see.

WEB heeft geprobeerd Ecopower af te remmen. Ecopower werd heimelijk gesteund door RCN. WEB moest het dus opnemen tegen Ecopower en RCN. Dat heeft WEB niet goed gedaan. In dit soort situaties moet men risico nemen. De PHU heeft twee keer gesuggereerd om Ecopower’s faillissement aan te vragen. Curatoren zouden dan Ecopower kunnen verkopen voor een economisch haalbare prijs. Op deze wijze krijgt de bank een ‘hit’ in plaats van het volk.

Nu krijgt het volk dus een ‘hit’, omdat WEB zichzelf heeft opgehangen aan een wurgcontract met Ecopower. Het zoveelste voorbeeld van gebrek aan onderhandelingsvaardigheid. Met dit contract kan Ecopower nooit verliezen. Het Scheidsgerecht heeft WEB dan ook een flink pak ransel gegeven. En nu begrijpen we ook waarom George Soliana vorig jaar het Bestuurscollege geen kopie wilde geven van het contract met Ecopower.

Als Nederland iets wil doen waar Bonaire echt iets aan heeft, dan suggereert de PHU dat Nederland 2/3 gedeelte van de schuld aan de Rabobank overneemt en Ecopower voor 1/3 van die schuld verkoopt aan WEB. Dan absorbeert het Nederlandse volk de ‘hit’, d.w.z. 16 miljoen mensen in plaats van 16 duizend Bonaireanen. De betaling kan over vele jaren verspreid worden, zodat Nederland er nauwelijks iets van merkt.

Maar dan moet er bij WEB ook de bezem door, zowel qua structuur als management. De PHU beveelt een totale reorganisatie aan, waarbij WEB uit de structuur van BHM wordt gelicht en onder onafhankelijk toezicht wordt geplaatst, volledig afgescheiden van de overheid. Om dit effectief te doen, moet WEB worden geprivatiseerd, maar dit keer NIET ter verrijking van de rijken, maar ter verrijking van het volk. Dus, 1/3 van de aandelen blijven bij de overheid, 1/3 van de aandelen gaan naar de WEB-werknemers en 1/3 gaat naar de WEB-afnemers (consumenten).

Als de WEB-directie of Fedebon geïnteresseerd is, zijn wij bereid om te komen uitleggen hoe dit kan worden gerealiseerd, in het bijzonder ook hoe dit kan worden geregeld zonder aan het Spaarfonds van de WEB-werknemers te komen. De werknemers mogen betalen met werk in plaats van hun spaargeld! De aandelen van de WEB-afnemers kunnen worden ondergebracht in een stichting, bestuurd door gekozen vertegenwoordigers. Dit voorbeeld illustreert hoe ‘economische democratie’ in de praktijk kan worden uitgewerkt. Als we maar willen.