Michael Gaynor (PHU): Bevrijd jezelf van het verleden voor een briljante toekomst

Hier volgt een persbericht van Michael Gaynor, namens de PHU:
“Als jeugdige ben ik opgegroeid in een klein dorpje in de staat New York in de Verenigde Staten. Jeugdherinneringen zijn begrensd door de nabije omgeving en beperken je focus en indrukken die je je hele leven bij je houdt, vooral als je ver weg gaat wonen. Ik denk dat ik ongeveer 7 of 8 jaar oud was toen we naar Florida verhuisden dat een klimaat heeft dat op Bonaire lijkt.

Na een tijdje keerde ik terug naar het noorden om mijn school af te maken, en waar ik trouwde en mijn carrière begon. Echter één ding bleef altijd in mijn geheugen, het kleine idyllische dorpje van mijn jeugd. Ik was vastbesloten om het te weer te bezoeken en het verleden te herleven. Op zijn zachtst gezegd, was mijn bezoek na ongeveer een kwart eeuw niet precies wat ik mij daarvan had voorgesteld.

Ik werd begroet met een afschuwelijke stank (een rubberfabriek) met gebouwen grauw van de roet die uit de schoorstenen van de fabriek kwam. Ik ging op zoek naar het kleine schooltje waar ik de eerste twee klassen had bezocht. Het was nergens te vinden…. alleen maar grote stenen dozen met ramen die nodig gelapt moesten worden die mij aanstaarden.

Met grote bezorgdheid besloot ik het huis te zoeken waar ik mijn vormende jaren had doorgebracht. Na een korte zoektocht vond ik de buurt en het zandpad dat de oprijlaan was. Het was nu geasfalteerd en leidde mij niet naar het twee slaapkamer huisje dat ik zo dierbaar in mijn herinneringen hield, maar naar een 3 verdieping appartementen complex dat betere tijden had gekend.

Op een directe manier had ik mijn waardevolle les geleerd. Het is goed om herinneringen uit het verleden te koesteren, maar teruggaan om ze te herleven is een fout. Je kunt nooit de klok terugdraaien naar wat je denkt dat een betere tijd was. Het is de toekomst die de belofte heeft en we leren van het verleden om onze fouten niet te herhalen.

Bonaire is geen uitzondering op het hebben van een fantastisch verleden, een heerlijk klimaat, vriendelijke mensen en een eenvoudig en makkelijk leven. Maar dat was 30 jaar geleden en een andere tijd toen we allemaal elkaar nog kenden, dezelfde taal spraken en het leven elke dag vierden als de zon opkwam. Naarmate we in omvang en infrastructuur toenamen, werden we steeds minder een slaperige stip op de kaart en zijn we uitgegroeid tot een unieke bestemming op een meer geavanceerd en divers eiland waar we thans jaarlijks bijna 300.000 bezoekers verwelkomen via lucht en zee.

Naarmate we groeiden, werden onze sociale problemen ook groter. We zijn nu een eiland met 4 talen en dozijnen verschillende culturen. Na 10-10-10 moeten we vertrouwen op het Nederlandse systeem van human resources, onderwijs en bestuur. Terwijl de klok naar de eindbeslissing toe tikt, is het duidelijk dat dit niet werkt en we een beter systeem moeten uitonderhandelen. Wat we nu hebben is ongelijkheid en een foutieve toepassing van de Nederlandse grondwet op de BES eilanden.

Dit falen wordt onderstreept in het recente UNICEF rapport betreffende de leefomstandigheden van de kinderen in de nieuwe constellatie. Het Verdrag van de Rechten van het Kind wordt niet nageleefd, hetgeen verontwaardiging heeft veroorzaakt in vele kringen, terwijl anderen het zich nauwelijks aantrekken. Door terug te gaan naar het verleden lost men deze problemen niet op. Het systeem van vroeger bevoordeelde een kleine elite. De Antillen functioneerden niet en zijn ontmanteld. We moeten dus naar de toekomst kijken. Binnen Nederland moeten wij een betere deal zien te krijgen. De Nederlandse regering zou NU moeten beginnen met het uitbetalen van kinderbijslag voor alle minderjarigen net zoals in Nederland. Dit weigeren is discriminerend en de PHU is daar fel op tegen. Nederland moet ophouden met discrimineren en over de brug komen. Kinderbijslag is niet onredelijk om te vragen, Nederland betaalt dit voor elk in het Europese deel van Nederland wonend kind.

De Partido Pro Hustisia & Union (PHU) werkt eraan om ervoor te zorgen dat alle mensen op Bonaire de juiste informatie wordt gegeven, zodat zij de juiste beslissing kunnen nemen over de toekomst van het eiland. De eerste stap is dat we politici kiezen die voldoende ruggengraat hebben om een referendum te organiseren met de optie om Bonaire om te vormen tot een Autonome Federale Staat binnen Nederland, opgenomen in de Grondwet.

Door een Autonome Federale Staat te worden blijven we geïntegreerd in Nederland maar hebben meer autonomie in ons bestuur. In plaats van ongeveer 20%, krijgen we 80% zeggenschap om het eiland te besturen. Je hoeft geen raketwetenschapper te zijn om in te zien dat we gelijk moeten zijn. We moeten een grotere zeggenschap krijgen in de besluitvorming die onze toekomst en die van onze nazaten zal beïnvloeden. Om dit te zien gebeuren is het van vitaal belang om het verleden te vergeten en voort te gaan met de vorming van onze unieke samenleving.”