Hetze rond Oranjeschool

In een persverklaring zegt de fractieleider van UPB, Jeffrey Levenstone, dat het alom bekend is dat de rode partij, DP Bonaire, de partij is van de ‘establishment’ oftewel de ‘blanke’ elite van Playa.

“Waarom halen wij dit punt weer naar voren, omdat het vandaag de dag nog steeds relevant is, wil je de handelswijze van de DP kunnen volgen. DP is het oudste politieke partij van Bonaire. Sinds begin jaren 50,- de tijd dat grootgrondbezit je status bepaalde- hebben zij met korte tussenpozen, het scepter gezwaaid op Bonaire. De van Curacao overgekomen famillie Abraham, had echter geen grond en geen geld. Dat kon ook niet want het hoofd van de famillie werkte als buschauffeur voor de heer L.D. Gerharts.

Een derde poot wat voor de fel begeerde status kon zorgen was de politiek. Het was dus geen verassing dat toen de blanke heren uit Curacao op zoek waren naar een handlanger om de door hen opgerichte DP Bonaire te leiden, zij al snel terecht kwamen bij de Abraham’s. Met politieke winst, wat gepaard ging met psychologisch geweld, dreigementen en uitsluitingen, kwam economische macht verworven door gebeidsonteigeningen, manipulaties en het ongegeneerd bedonderen van mensen, die het niet beter wisten en bijvoorbeeld hun eigendommen aan de ‘overheid’ overdroegen omdat de overheid zogenaamd voornemens was, juist op dat terrein een bestuurskantoor te bouwen. Binnen tien jaar tijd had de famillie Abraham, politieke en economische macht en ook het fel begeerde grootgrondbezit. (zie eigendom’s aktes van de gebouwen in de hoofdstraat van playa en de nabije straten, washikemba en kaya Ir. Statius van Eps).

Alle politieke handelingen van DP Bonaire vanaf die periode, waren gericht op de handhaving van de samengesprokkelde rijkdommen. Dit is ook de reden waarom zij stelselmatig, tegen de verdere economische groei van Bonaire en derhalve ook tegen de verdere ontwikkeling van de Boneriaan zijn.

Deze genoemde stellingen kunnen wij op legio voorbeelden stoelen. Wij pakken er eentje uit die verdacht veel lijkt op de huidige hetze rond de Oranjeschool. In het jaar 1996, hebben twee nederlandse entrepeneurs gemeend een horeca onderneming te openen in de buurt van een bestaande Horeca onderneming op Bonaire. Hartje Kralendijk met zicht op zee en in handen van …jawel de famillie Abraham. Het staaltje machtsmisbruik dat zich toen ontketende was ongekend. Er werd een ondergrondse lastercampanje opgezet tegen deze ondernemers omdat zij ogenschijnlijk homosexueel zijn, er werd plotseling een moratorium afgekondigd voor horecaondernemingen, vestigingsvergunning werd ongegrond geweigerd en uiteindelijk, moesten deze ondernemers via het gerrecht hun gelijk halen. Tja, neem de toenmalige gedeputeerde Abraham het maar eens kwalijk, hij moest toch de belangen van zijn famillie beschermen.

En nu de Oranjeschool. De Oranjeschool is het gebouw pal aan het Wilhelminaplein tussen het Passangrahan –wordt nu gerestaureerd- en het bestuurskantoor. Het gebouw verkeerde zeker 25 jaar in een penibele staat en niemand had de financiele middelen om het gebouw weer in bruikbare staat te brengen. De toeval wil dat het dezelfde twee ondernemers uit 1996 zijn die de overheid hebben benaderd met het verzoek om het gebouw [Oranjeschool] tot een horeca faciliteit om te toveren. Zij kregen van de overheid de mogelijkheid om het gebouw voor een symbolische prijs te huren, onder de voorwaarde dat zij de nodige restauratie financieren. Na een exploitatie periode van 5 jaar, loopt het huurovereenkomst af en is het dan gerenoveerd gebouw weer van het Boneraanse volk. Geen vuiltje aan de lucht dus.

Toch wel. Het gebouw in kwestie ligt zo’n 100 meter ten zuiden van Hotel Rochaline, City Café en café el Mundo allen eigendom van famillie Beukenboom. [ex van Abraham]. Gezien de succesverhalen van de twee ondernemers in kwestie, is de famillie wiens -direct belanghebbenden R. Beukenboom en C. Abraham een zetel hebben in de eilandraad van Bonaire- is de famillie als de dood voor de aanstaande concurrentieslag. En zeker op het moment dat zij op zoek zijn naar een koper of nieuwe uitbater.

Wat is dan de volgende stap van deze heren, ervoor zorgen dat er een schijn van corruptie wordt opgewekt in de hoop dat hun vrienden van het Openbare Ministerie zullen ingrijpen om zodoende de opening te verdagen en/of het huurovereenkomst nietig te verklaren. Klinkt het voor jou ook als Déjà vu?” vraagt Jeffrey Levenstone.